Ochtendzweet & Energie: 5 kilometer vóór zonsopgang

Om 6 uur ‘s ochtends de deur uit gaan om te gaan lopen. Niet uit pure ochtenddrift, maar uit noodzaak: overdag zou het veel te warm worden. En laten we eerlijk zijn — hardlopen in +30°C is geen heldendaad, het is gewoon afzien.

Het werd een rustige 5 kilometer, in 33 minuten en 32 seconden. Geen records, geen sprints, gewoon lopen. Gewoon doen. En toch: zelfs op dit tempo, zo vroeg op de dag, kwam ik volledig bezweet thuis. De lucht was zwoel, het asfalt al warm, en mijn lichaam had duidelijk ook nog niet helemaal beseft dat we al vertrokken waren.

Maar het voelde goed.

Niet tijdens elke stap misschien — maar wel op het einde. Want om 6u45 had ik het al gehad: mijn sportmoment, mijn energieboost, mijn ‘ik heb het toch maar gedaan’-gevoel. De rest van de dag voelde lichter. Ik had mezelf al een overwinning cadeau gedaan nog voor de werkdag begon.

Ochtendtrainingen zijn niet altijd vanzelfsprekend. Je lichaam is stroever, je hoofd wil snoozen, en het eerste kwartier voelt meestal wat vreemd. Maar eens je erin zit, komt de flow — en vooral: de voldoening.

In het kader van mijn triatlonvoorbereiding is dit soort loopjes goud waard. Niet alleen voor mijn conditie, maar ook voor mijn discipline. Voor het leren luisteren naar mijn lichaam, plannen rond het weer, en doen wat nodig is — ook als dat betekent dat de wereld nog stil is.

Moraal van het verhaal: 5 km om 6 uur is misschien geen prestatie voor de geschiedenisboeken, maar wel eentje voor mijn eigen boek. En dat telt.

Deze tekst werd deels gecreërd met CHAT GPT, maar gebaseerd op mijn eigen ervaringen.

Leave A Reply

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *