Terug in het Zadel – Mijn Eerste Fietstocht op Weg naar de Triatlon

Na jaren stilstand hing ik eindelijk weer mijn helm aan de kapstok — om hem meteen weer op te zetten. Vandaag heb ik voor het eerst in lange tijd opnieuw de pedalen rondgedraaid. Niet zomaar voor de fun, maar met een doel: mijn eerste olympische triatlon volgend jaar.

Het idee om aan een triatlon mee te doen sluimerde al even. Na een lange focus op lopen – en recent nog een stevige 20 km – begon het te kriebelen om het groter aan te pakken. En dus hoort er opnieuw zwemmen én fietsen bij. Zwemmen is nog een apart hoofdstuk, maar vandaag was het dus: fietsdag.

De fiets afgestoft, de benen roestig

De eerste minuten voelden vertrouwd en vreemd tegelijk. Mijn fiets – die jaren geleden nog trouwe kilometers draaide – protesteerde zachtjes bij het vertrek. En eerlijk gezegd, dat deed mijn lichaam ook. Mijn benen waren niet vergeten hoe het moest, maar ze lieten duidelijk merken dat dit geen looptraining was. Andere spieren, andere inspanning.

Ik had bewust een rustige rit uitgestippeld. Geen prestatiedruk, geen Strava-KOMs. Gewoon wennen aan het zadel, de houding, het schakelen, de wind op mijn gezicht. Even weer vriendjes worden met het ritme van de trappers.

Wat ik opnieuw ontdekte

Wat me opviel? Hoe anders fietsen is dan lopen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Lopen voelt directer, zwaarder soms – maar op de fiets krijg je iets terug. Een afdaling na een klim, een cadans die je kunt vinden. Het was wennen, maar ook heerlijk.

En vooral: het gaf me goesting. Goesting om verder te bouwen. Om mijn uithouding terug op te krikken. Om techniek en kracht te verbeteren. En om dit – samen met zwemmen en lopen – tot een geheel te smeden dat “triatleet” begint te lijken.

Wat nu?

Voorlopig hou ik het bij één fietssessie per week, naast mijn loop- en krachttraining. De basis moet rustig terug opgebouwd worden. Mijn doel is geen snelle progressie, maar duurzame vooruitgang. En bovenal: plezier houden in de rit.

Vandaag was een begin. Niet perfect, maar goed genoeg. En dat is alles wat ik nodig heb om te blijven trappen.

Deze tekst werd deels gecreërd met CHAT GPT, maar gebaseerd op mijn eigen ervaringen.

Leave A Reply

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *